قرب یعنی این

 بسم الله الرّحمن الرّحیم

کسی چون امیر المؤمنین علی بن ابیطالب علیه السّلام که از ابتدای تولّدش آنگونه بوده که لیاقت تولّد در خانه ی خدا را داشته و چنان زندگی کرده و عمل به دانسته هایش کرده که در آخرین لحظات عمرش هم با معبودش در ارتباط تنگاتنگ بوده که از وصفش همچون منی بینهایت عاجزم و خدایش در معراج رسولش با صدای او با حبیبش سخن گفته و آنقدر در تأیید آن مقام عظمای امامت آیه و روایت موجود است که نه تنها شیعیان که حضرتش را پیشوای خویش میدانند بلکه هر کسی که به انسانیّت و عدالت و بشریّت ارزش داده و از شخصی چون او شنیده نتوانسته علاقه ی خودش رو به چون اویی پنهان کنه و اگر فرصتی یافته در گفته ها و نوشته های خودش این علاقه رو به نوعی مطرح کرده و در وصفش کتابها و خطبه ها و سخنرانیهای بیحد و حصری بیان شده و ....

هیچ فکر کردید که چطور میشه که یک شخص اینگونه میشود و چرا در درگاه خداوند و در بین بشر اینگونه ارزش پیدا میکند ، خوب معلوم است کارهایی که کرده و اعمالی که انجام میداده و کارهایی که برایش از الویّت برخوردار بوده ، آیا او به فقرای جامعه ی خودش توجّه نداشت ،‏آیا او به نیازمندان و کسانی که در سختی و دشواری زندگی میکردند بی تفاوت بود ، آیا او به چه چیزی فکر میکرد ، آیا از ثروتمندان دوست انتخاب کرده بود و به دنبال افراد مرفّه و به دنبال رفاه بود ،‏ آیا اشک یتیم و غم زن بی سرپرست یا به قول امروزیها زن خود سرپرست را میدیده و بی آنکه کاری کند از کنارش رد میشد ،‏ آیا کمبود امکانات برای بعضی و به قولی تبعیض در جامعه برای او دلنشین و گوارا بوده و خود او نیز از برخورداران بوده و جزء معدود کسانی بوده که در رفاه بسر میبردند یا تبعیض و بی عدالتی نزدش دردی بوده که همواره به دنبال درمانش بوده و ....
من نیز از وضع موجود شرمنده ام چون مولایم و استادم چون اویی است .

 

/ 0 نظر / 9 بازدید